(Artikel)

 Potjandorie, zo’n 4 uur gekissebis over een register voor schulden dat landelijk zou kunnen worden ingevoerd. Ik heb nog nooit zoveel afkortingen voorbij zien komen. De NVH, NVI, BKR, PPS, LIS, PVDA, PVV, VVD, SP, CBP, NVB, CU. NVG en nog zo veel meer. Sommige Kamerleden zagen ook de bomen door het bos niet meer, tijdens de hoorzitting georganiseerd door de vaste Kamercommissie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Ze verzonnen er spontaan nog wat extra afkortingen bij zoals AIVD en NFI . Tja, ik kan natuurlijk gaan uiteenzetten waar al die afkortingen voor staan, maar wat heeft u daar nu aan. Wat ik u wel kan melden is dat de meeste afkortingen staan voor uiteenlopende belangenorganisaties en politieke partijen.

Ik zal trachten een korte uiteenzetting te geven van wat er is besproken. Het doel van een dergelijke vergadering is, volgens mij,  niet om spijkers met koppen te slaan, maar een beeld te vormen over een oplossing voor het terugdringen van overcreditering door Nederlandse burgers.

Gelukkig waren alle partijen het over eens over één ding: “Vroegsignalering” van schuldenproblematiek door het aanleggen van een gegevensbestand is gewenst. Ook de politiek is daarvan overtuigd. De vraag is wie een dergelijk register mag aanleggen. Op dit moment bestaan er twee initiatieven. Enerzijds het LIS, gefaciliteerd door het BKR en anderzijds PPS met Experian als ondersteunende partij. De Kamerleden wilden graag weten wat de toegevoegde waarde is van de verschillende mogelijkheden, wat de voordelen en nadelen zijn van beide oplossingen en hoe overige stakeholders ten opzichte van de verschillende initiatieven zich hebben gepositioneerd. Daarnaast was met name kamerlid Van der Spek geïnteresseerd in allerlei complot theorieën, waarbij de ene partij de andere partij onderuit probeerde te schoffelen. De privacywaakhond (CBP) zag het allemaal met lede ogen aan. Beledigd en verwonderd moest deze vertegenwoordiger nog eens aanhoren dat het CBP hierin ook nog een rol had gespeeld. Overigens had het CBP wel een punt dat de functie van deze wakende organisatie is om bedrijven en instanties te controleren op de wet en niet een leverancier is van keurmerken.

Voor zowel het LIS als PPS valt wat te zeggen. Althans, zo zouden de Kamerleden kunnen concluderen na alle argumenten te hebben aangehoord. De betrokken partijen zijn wat dat betreft ook netjes verdeeld in twee kampen (PPS voorstanders en LIS voorstanders). Kern van het verhaal is dat er al lang een dergelijk register zou moeten zijn geweest. Dat had al een hoop ellende kunnen voorkomen. Iedereen is het over eens dat een dergelijk systeem binnen kaders van privacy dient te worden opgezet en niet aan red-lining doet. Tevens dient het toegankelijk te zijn voor de debiteur, zodat deze mogelijke fouten kan corrigeren binnen redelijke termijnen en niet zoals bij een ander register een lijdensweg is. U zult begrijpen dat het op een gegeven moment wel een beetje vervelend begon te worden, dat geruzie over en weer. Er werden zelfs dramatische en emotionele oproepen gedaan. Ook de scherpe Van der Spek werd drammerig, vooral als het gaat om welk belang de verschillende partijen zouden hebben. Natuurlijk heeft iedereen zo zijn eigen belang. Van der Spek wil meer stemmen voor de SP en LIS en PPS krijgen toegang tot bestanden die zij kunnen exploiteren (economische waarde en concurrentiewaarde). Natuurlijk zijn beide non profit organisaties, maar er wordt altijd (indirect) aan verdiend.

Wat volgens mij niet werd gevraagd, is wie allemaal toegang zouden kunnen krijgen tot dit register. Het kan zijn dat ik die vraag heb gemist. Allicht dat iemand mij hierover nog zou kunnen informeren. Verder zou het mij niet verbazen dat er nog andere partijen zich zullen aandienen om een dergelijk register op te zetten. We zullen het hopelijk snel te horen krijgen welke stappen nu uiteindelijk worden gezet.